همسر امام راحل ساعت 6 صبح امروز پس از اينكه اقدامات احيا در خصوص وي بي نتيجه ماند به ديار باقي شتافت.

به اين بهانه گوشه‌هايي از زندگي اين بانوي پرهيزگار را مرور مي كنيم.به گزارش فارس، بانو خديجه ثقفي همسر گرامي حضرت امام خميني (ره) كه پس از سال‌ها مجاهدت و همراهي با امام امت، صبح امروز دعوت حق را لبيك گفت، متولد سال 1294 هجري شمسي بود، ايشان فرزند ميرزا محمد ثقفي تهراني از شاگردان آيت‌الله حائري يزدي بود.

بانو خديجه ثقفي تا كلاس ششم تحصيل كرد و خانواده مادري براي ايشان معلمي خصوصي براي تدريس زبان فرانسه استخدام كرده بود كه بين شش ماه تا يك سال به ايشان فرانسه درس مي‌داد.
ميرزا محمد ثقفي تهراني در زمان تحصيل در شهر مقدس قم، با حاج آقا روح ‌الله مصطفوي خميني (حضرت امام) كه در آن زمان 27 سال داشت آشنا شد كه همين آشنايي، واسطه‌ ازدواج امام خميني(ره) با بانو ثقفي در سال 1308 شمسي شد.
ثمره اين ازدواج تولد سيد مصطفي، فرزند اول آنها در آذر 1309؛ سيد احمد در 26 اسفند 1324 و خانم‌‌ها سيده فريده‌،‌ سيده زهرا و سيده صديقه بود.
در حال حاضر 15 نوه از فرزندان حضرت امام (ره) به يادگار مانده اند. خانم ثقفي خود درباره نام خانوادگي‌اش گفته بود: ثقفي به نام عشيره‌اي از اجدادمان باز مي‌گردد كه در كربلا در ركاب سيدالشهدا (ع) جنگيده بودند.
بانو خديجه ثقفي كه حدود 70 سال با حضرت امام خميني (ره) زندگي كرد ، درباره خاطراتش ‌گفته است: « حضرت امام به من خيلي احترام مي‌گذاشتند و خيلي اهميت مي‌دادند و هرگز بي‌احترامي و اسائه ادب نمي‌كردند، هميشه در منزل ، جاي بهتر را به من تعارف مي‌كردند و تا من نمي‌آمدم سر سفره ، خوردن غذا را شروع نمي‌كردند و حتي حاضر نبودند كه من در خانه كار كنم ».
در خاطراتي از زندگي امام خميني (ره) نيز آمده است: حضرت امام منزل خود را به محلي براي تدريس تبديل كرده بودند و به همسر خود ، به عنوان شاگرد «جامع‌المقدمات» مي‌آموختند.
بانو خديجه ثقفي در مبارزات طولاني حضرت امام خميني (ره) همواره يار و مددكار ايشان بود.

کلمه - زهرا یگانه:

یادت بوی عشق می دهد، عشقی شیرین و روح افزا! قاب عکسی کنار نقاشی حرمت روبروی دلمان است، بعد از هر نماز رو به مشهدت می ایستیم و با خود نام و یاد تو را نجوا می کنیم.

آقاجان! یکبار دیگر نصیبمان کن تا برروی آجر فرشهای بارگاهت به دنبال ردپای آهوی بی پناهی که ضامنش شدی بگردیم و از همان مسیر زیر آسمانی با طاقهای آینه کاری بایستیم و سربر دامن ضریحت بگذاریم و درد دلهایمان را مویه کنیم.

آقاجان! یک بار دیگر قمستمان کن تا از لابلای پنجره خورشیدی فولاد باورهایمان را مرور کنیم و برای دلهایمان شفا بخواهیم...

آقا جان...

وفات پيامبر اسلام يك حادثه عادي نبود، بلكه سرآغاز تحولات ناميموني بودكه تاريخ اسلام را تحت تأثير قرار داد و آينده دعوت را با ناملايماتي همراه ساخت. مهمترين مسأله اي كه با رحلت پيامبر اسلام جلوه گر شد و در طول قرنها ادامه يافت و موضوع اختلاف در بين امت پيامبر خاتم گرديد، مسأله جانشيني نبي اكرم (ص) و رهبري امت پس از وفات آن حضرت است.

پنج روز پيش روز دانش جو بود.

حاشيه اي که بايد باشد.

زندگي بدون حاشيه يعني زندگي بدون پتانسيل، زندگي بدون حرکت، زندگي بي روح و خشک. اصولا انسان بدون حاشيه يعني انساني که در اين دنيا امکان زندگي ندارد. اگر انبيا را نماد انسان هاي کامل در عصر خودشان بدانيم آن هم به حواشي توجه داشتند.

عده اي فارغ از منطق مرتبا تکرار مي کنند که دانش گاه مطلقا محل توليد علم است و هر گونه حاشيه اي مضر! اما دانش گاه محل توليد علم است و توسعه عمل علمي. تازه اگر ما دانش گاه را فقط محل توليد علم بدانيم دانش جو و استاد عامل توليد اند يعني مولد علم انسان هاي حاضر در دانش گاه اند و از آن جهت که انسانند نه تنها حاشيه مند اند بلکه بايد براي پايداري در توسعه انساني خويش به حواشي متوجه باشند.

دانش گاه محل تجمع يک عده انسان است، براي آموختن و توسعه و توليد علم. اين عده انسان از پر اختلاف پتانسيل ترين انسان ها يند يعني جوان اند، پس نه تنها حاشيه بيش تري دارند بلکه بايد بيشتر هم متوجه حاشيه باشند.

پس وجود اين حاشيه اي که نبايد متن باشد الزامي است.

اکنون بايد توجه داشت که نبايد حاشيه را از بين برد و نبايد چنان شود که متن را متاثر کند و در جايگاه متن بنشيند. حال بايد مشخص کرد جايگاه هر يک(حاشيه و متن) کجاست؟ رابطه اين ها چگونه است و چه کيفيت و... دارد. کلا سوالاتي اين گونه:

کم(اندازه)، کيف(چه گونگي)، وضع(حالت)، اَين(کجا، مکان)، مَتي(زمان)، مِلک(داراي چه چيزي، از خارج چه چيزي اضافه شده)، اضافه(ميزان تغيير نسبت به حالت اوليه يا پيش فرض يا مورد اشاره)، فعل(کاري که مي کند، رفتاري که بروز مي دهد)، انفعال(عکس العمل، رفتاري که در مقابل رفتاري انجام مي شود)

در پي پاسخ به اين سولات برآمدم و شبه مقاله اي را جمع آوري کردم و بر آن 1ي در باب 2تا نام نهادم. نم نمک آن را منتشر مي کنم.

فکر مي کنم راه چاره چيز شبيه  ....

چهار روز پيش روز دانش جو بود!

حاشيه اي که نبايد متن باشد.

هر جا که جواني باشد اين حاشيه را دارد، نه! هر جا که جواني ايراني باشد اين حاشيه را دارد. اگرچه اصولا انسان اين حاشيه را دارد اما گاه اين حاشيه در اثر عواملي متن را به شدت تحت تاثير قرار مي دهد.

دانش گاه نير چيزي نيست جر محل تجمع يک عده جوان، پس اين حاشيه در آن جا وجود دارد. اگر چه و جودش لازم و ضروري است اما در حاشيه، نه در متن. متن دانش گاه، دانش است و آموختن و توليد علم. و حواشي اش، به علت حضور جوانان، مسائل سياسي، ديني، اجتماعي، و يک سري مسائل مربوط به خوده اين جوانان.

من سر اين يک سري مسائل حرف دارم.

.....

اما بايد پرسيد اين حاشيه اکنون حاشيه است يا متن؟! و چرا دانش گاه و دانش جو را اين مسئله به شدت متاثر کرده؟! با اين وجود آيا از شبه دانش گاه هاي ما شبه دانش گاهي مانده و از اين شبه دانش جوي ما شبه دانش جويي مانده. و آيا گر اين روابط بود، اما منطقي؛ بهتر از فرضيه غلط نباشد؛ نبود؟ که نتيجه اش شده. باشد اما غير منطقي.

روز دانش جو!

فرداست.

فردا روز دانش جوست.

دانش (Knowledge ) يا همان صوفي ( sophy )! دانش جو، جوينده ي دانش! دانش جو يک فيلو صوفي (philo sophy ) است. فيلو ( philo ) دوست دار، صوفي ( sophy ) دانش، خرد، عقل.

بسيار عالي! چه چيزي برتر از اين دوستي.

دانش و آموختن در حالت کلي شايد سه مرحله داشته باشد. 1- فهميدن، 2- به خاطر سپردن، 3- آموختن 4- توليد علم

اما چه کنيم؛ که به دانش گاه مي آييم، براي چيز هاي ديگري، و گاهي مجبور مي شويم چيزي را به خاطر بسپاريم. کمتر مدرسان و حتي اساتيدي هستند که آموخته باشند. همه ما شديم انباره! يا همان ( Accumulator Register ) ثبات Acc؛ يابهتر ( Temp Register ) ثباتي که گاهي براي نگاه داري موقت داده ها از آن استفاده مي شود.

دانش گاه يعني محل آموختن و توليد علم.

چه کنيم که ما از مرحله به خاطر سپردن بالاتر نمي توانيم برويم! نه اين که نمي توانيم؛ نه! نمي خواهيم! و شايد مي توانيم ولي فکر مي کنيم نمي توانيم.

دوش وقت سحر از غصه نجاتم دادند *** اندر آن ظلمت شب آب حياتم دادند

بيخود از شعشعه ء پر تو ذاتم كردند *** باده از جام تجلى صفاتم دادند

چه مبارك سحرى بود و چه فرخنده شبى *** آن شب قدر كه اين تازه براتم دادند

من اگر كامروا گشتم و خوشدل چه عجب *** مستحق بودم و اين ها به زكاتم دادند

هاتف آن روز به من مژده ء اين دولت داد *** كه بدان جور و جفا صبر و ثباتم دادند

بعد ازين روى من و آينه ء وصف جمال *** كه در آن جا خبر از جلوه ء ذاتم دادند

اين همه شهد و شكر كز سخنم مى ريزد *** اجر صبريست كز آن شاخ نباتم دادند

همت حافظ و انفاس سحر خيزان بود *** كه ز بند غم ايام نجاتم دادند

نتایج انتخابات در شهرمان مشخص شد.

مشارکت ۲۳.۴۱

۱- جمشید انصاری ۳۷۹۹۱ رای - ۵۵.۸ ٪

۲- علی وقف چی ۳۰۳۴۱ رای - ۴۴.۲ ٪

لازم به ذکر است که انصاری مورد حمایت ستاد ائتلاف اصلاح طلبان و حزب اعتماد  ملی بود. و با این که جبهه متحد در دور اول از کسان دیگری حمایت کرد اما در این دوره برای مقابله با آقای انصاری از جناب آقای وقف چی حمایت نمودند.

 در نتیجه نمایندگان زنجان در مجلس شورای اسلامی :

۱- سعداله نصیری (دور اول ۵۶ هزار رای)

رئیس حزب اعتماد ملی استان زنجان.

مورد حمایت ستاد ائتلاف اصلاح طلبان و حزب اعتماد ملی.

۲- جمشید انصاری (دور اول ۳۷ هزار- نفر دوم - دور دوم ۳۸ هزار رای -نفر اول-)

مدیر عامل اسبق بنیاد باران.

 مورد حمایت ستاد ائتلاف اصلاح طلبان و حزب اعتماد ملی. 

كار، نيمه‏كاره است. اى كاش هميشه اينجور باشد كه انتخابات هرگز به دور دوم كشيده نشود كه هم هزينه‏ها دو برابر بشود، هم زحمت مردم دو برابر بشود؛

يكى اصل حضور در اين ميدان است.

اختلاف و شقاق و درگيرى و مچ‏گيرى و دست به يقه شدن و ايراد بنى‏اسرائيلى از يكديگر گرفتن، اين چيزها نباشد.

در خیلی از دوران ها در گذشته و حال دولت امارات تلاش فراوانی برای مطرح کردن سیاسی مسئله ی جزایر ایرانی خلیج فارس می کرد. در یک برهه ای رسم شده بود هر رئیس دولتی که نیاز مالی داشت، سری به امارات می زد و اظهار نظری در مورد اماراتی بودن جزایر می کرد و سبیلش چرب می شد و بر می گشت. یکبار یکی از مسئولان اماراتی برایم از قول حسنی مبارک، رئیس جمهور مصرکه مرتب برای اظهار نظر دوباره در مورد جزایر به منطقه سفر میکرد نقل می نمود که مبارک گفته بود با پولی که شما به طور مستقیم و غیر مستقیم خرج جزایر کردید، میتوانستید چندین جزیره ی بزرگتر از این جزایر بسازید. واقعا هم همین طور بود. بیشتر هم به دلیل روابط سیاسی ایران و منطقه است. پولی که کشورهای عربی به طور غیر رسمی و مخفیانه در مواقعی که می خواهند از ایران حال گیری کنند خرج می کنند خیلی سرسام آور است. چنانچه قطعا در جنگ ایران و عراق پول کشورهای خلیج فارس از خود عراق بیشتر مورد استفاده ی صدام قرار گرفت. اخیرا وقتی سایت های ایرانی در یک حرکت خودجوش و سراسری در مورد تغییر نام خلیج همیشه فارس به خلیج عربی در گوگل اعتراض کردند، دوباره یاد همان پول ها و مخارجی افتادم که در مورد جزایر و یا در جنگ عراق وایران توسط کشورهای عربی خلیج فارس می شد. وقتی آن پول ها روسای کشورهای بزرگ را قلقلک می داد حتما برای مدیران گوگل هم معجزه می کند که نام رسمی و غیر قابل انکار مستند و تاریخی خلیج فارس را تغییر داده اند. اکنون بر و بچه های دنیای مجازی تصمیم گرفته اند که به گوگل اعتراض کنند و امضا جمع نمایند. برای نشان دادن حساسیت ایرانی همه باید به این حرکت بپیوندیم. اینجا فرم امضا هست. در خیلی وقت ها مردم کاری میتوانند بکنند که پول نمی تواند آن قدر موثر باشد.

سال و فال و مال و حال و اصل و نسل و تخت و بخت *** بادت آن در شهریاری برقرار و بردوام

سال خرم فال نیکو مال وافر حال خوش *** اصل ثابت نسل باقی تخت عالی بخت رام

1-     خدا را در نظر بندگان محبوب سازید تا خدا شما را دوست بدارد. (نهج الفصاحه-1344)

2-     حببو الله الی عباده یحبکم الله. (نهج الفصاحه-1344)

3-     تمام خوبی ها به برکت عقل و خردورزی به دست می آید، هرکسی که خرد ندارد دین هم ندارد. (نهح الفصاحه-951)

4-     دین و آئین انسان عقل و خردمندی اوست و کسی که عقل و خردورزی ندارد دین هم ندارد. (نهح الفصاحه-1581)

5-     اساس عقلانیت و خردورزی مهر و مدارا است، و شایسته کاران در دنیا نیکوکاران در سرای بازپسین اند .(نهح الفصاحه-1635)

6-     اساس عقل و خرد پس از ایمان به خدا مهر ورزیدن به مردم و انجام کارهای پسندیده در حق نیکو کردار و بدکردار است. (نهح الفصاحه-1636)

7-     اساس عقل و خرد پس از ایمان به خدا دوستی ورزیدن با مردم است. هیچ کس از نظرخواهی دیگران بی نیاز نیست، بی گمان نیکوکرداران این جهان، نیکوکرداران آن جهان خواهند بود و بد کرداران این جهان بدکرداران آن جهان.(نهج الفصاحه-1637)

8-     عقلانیت و خردورزی و نادیده گرفتن عواطف در کار دنیا زیان آور و در کار دین شادی بخش است. (نهج الفصاحه-2010)

9-     اسلامگرایی کسی شما را به شگفت نیاورد تا حقیقت عقل و خرد او را بشناسید. (نهج الفصاحه-2469)

10- هیچ به دست آورنده نعمتی چیزی بسان سرمایه دانشی که دارنده آن را به راه رستگاری برده و یا او را از خطر سقوط می رهاند به دست نیاورده است و دین انسان استواری نمی یابد تا آنکه خردش(عقلش) استواری یابد. (نهج الفصاحه-2619)

11- مردم کارهای نیک را انجام می دهند اما پاداش آنان را به اندازه خردشان(عقلشان) خواهند داد. (نهج الفصاحه-3155)

12- خدا انسان با ایمان را که خرد نمی ورزد دشمن می دارد. (نهج الفصاحه-743)

در گذشته برادر دینی داشتم که در چشم من بزرگ مقدار بود. زیرا دنیای حرام در چشم او بی ارزش می نمود. از شکم بارگی دور بود پس آنچه را نمی یافت آرزو نمی کرد و(در) آنچه را می یافت زیاده روی نداشت.

در بیش تر عمرش ساکت بود، اما گاهی که لب به سخن می گشود بر دیگر سخن وران برتری داشت، و تشنگی پرسش گران را فرو می نشاند ...  و کسی را که عذری داشت سرزنش نمی کرد، تا که عذر او را نمی شنید از درد شکوه نمی کرد مگر پس از تن درستی و بهبودی.

آنچه عمل می کرد می گفت و به آنچه عمل نمی کرد نمی گفت. اگر در سخن گفتن بر او پیشی می گرفتند در سکوت (نمودن) مغلوب نمی شد.

بر شنیدن بیش از سخن گفتن حریص بود. اگر بر سر دو راهیِ دو کار قرار می گرفت، می اندیشید که کدام یک با خواسته نفس نزدیک تر است با آن مخالفت می کرد.

پس بر شما باد روی آوردن به این گونه ارزش های اخلاقی، با یک دیگر در کسب آنها رقابت کنید، و اگر نتوانستید بدانید که به دست آوردن برخی از آن ارزش های اخلاقی بهتر از رها کردن همه است

امام علی (ع)- نهج البلاغه/حکمت289